Ogród majowy 

Zabłąkał się w mym ogrodzie

urwis wiatr majowy

targając zielonymi liśćmi

prósząc różowo białymi płatkami kwitnących wiśni

po trawiastym dywanie

haftowanym wiernymi wiośnie

kolażem kwiatów barw

w niedzielne słoneczne popołudnie

przy kawie i cieście  jabłecznika

z pod słomianego kapelusza obserwuje

duszą umysłem zapamiętuję

co zobaczyłam sercem namaluje 

Ogród

W zimowe chłodne śnieżne wieczory

leczone lampkami czerwonego wina

nagromadziły się natchnienia w spiżarni

mego umysłu spragnionego bezpiecznego

kojącego łagodnie szepczącego do mnie

słodkości radosnego słońca

o ogrodzie w zieleni wypełnionym

magicznym uśmiechem kwiatów

tulonym przez aurę radosnemu dążeniu

ku niebu

 światłu dającemu życie

natchnienie nadzieje dla wiary

co roczne zmartwychwstania wiosny