Anioł złotej jesieni
| W kolekcji prywatnej |
Anioł kochający róże
| Niedostępny |
Na spacerowej ścieżce, wiatr się bawi
Stertą pożółkłych, pogubionych z drzew liści
Ze słońca ostatnie płatki kwiatów czerpią korzyści
Od słoty i deszczu nic już nas nie zbawi
W ogrodzie złote królują kolory
W koronie dębu widać jemioły
Można tu też spotkać jesienne anioły
Komplementujące pory roku tej walory
Dostrzec oczy ich natury urokiem rozmodlone
Skrzydła ich białe
Usłyszeć myśli, niczym niezmącone
Poczuć uczucia nieskazitelnie w wierze swej zawsze stałe